Wat zegt de Bijbel over angst?

'Vrees niet': angst in het Oude Testament

• Genesis 15:1

  “Vrees niet, Abram! Ik ben u een Schild, uw Loon zeer groot.”

  Abram is oud, kinderloos en woont als vreemdeling in een land dat niet van hem is. God ontkent die zorgen niet, maar stelt Zichzelf ertegenover: Hij is zelf de bescherming en de toekomst waar Abram bang om is.

• 1 Koningen 19:1-8

  Na de overwinning op de Karmel vlucht Elia doodsbang de woestijn in en wil sterven. God geeft hem eerst slaap, brood en water - twee keer - en pas daarna een gesprek. Angst heeft ook een lichaam.

• Psalm 23:4

  “Al ging ik ook in een dal der schaduw des doods, ik zou geen kwaad vrezen, want Gij zijt met mij”

  David belooft niet dat het donkere dal er niet komt. Hij zegt dat hij er niet alleen doorheen gaat. Let op de verschuiving: in de eerste verzen spreekt hij óver God ('Hij'), in dit vers spreekt hij tót God ('Gij').

• Jesaja 41:10

  “Vrees niet, want Ik ben met u; zijt niet verbaasd, want Ik ben uw God”

  Gericht aan Israël in ballingschap, een volk dat alle reden had om bang te zijn. 'Verbaasd' betekent hier: ontsteld, verlamd van schrik.

Jezus en angst in het Nieuwe Testament

• Markus 4:35-41

  “Wat zijt gij zo vreesachtig? Hoe hebt gij geen geloof?”

  Ervaren vissers denken dat ze vergaan. Jezus stilt de storm en stelt daarna deze vraag. Hij legt de vinger niet bij het gevoel zelf, maar bij wat ze vergaten: wie er bij hen in de boot zat.

• Markus 14:32-36

  “Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood toe; blijft hier, en waakt.”

  In Gethsemane is Jezus diep beangst en vraagt Hij zijn vrienden bij Hem te blijven. Hij bidt eerlijk om een uitweg én geeft zich over aan de wil van zijn Vader. Angst en vertrouwen staan hier naast elkaar.

• 1 Johannes 4:18

  “Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees buiten”

  Johannes spreekt hier over angst voor Gods oordeel. Wie weet dat hij door God geliefd is, hoeft Hem niet te ontvluchten; hij is geen slaaf maar een kind dat 'Abba, Vader' mag roepen (Romeinen 8:15). Het vers is geen verwijt aan wie met een angststoornis worstelt, maar troost voor wie bang is door God afgewezen te worden.

De 'vrees des HEEREN' is iets anders

Wat de Bijbel niet zegt over angst

• Angst is een gebrek aan geloof

  David, Elia en Paulus ('van buiten was strijd, van binnen vrees', 2 Corinthiërs 7:5) waren bang, en Jezus zelf ook. Geloof betekent niet dat je geen angst voelt, maar dat je er met je angst naar God toe gaat.

• 2 Timotheüs 1:7 betekent dat een christen nooit angstig hoort te zijn

  Paulus schrijft dat God ons niet 'een geest der vreesachtigheid' heeft gegeven. Daarmee bemoedigt hij Timotheüs niet terug te schrikken voor zijn taak en zich niet te schamen voor het evangelie. Het gaat over lafheid in de dienst van God, niet over paniekaanvallen of een angststoornis.

• Hulp zoeken is een teken van ongeloof

  God gaf Elia eerst eten en rust. Een huisarts, psycholoog of pastor inschakelen staat niet tegenover vertrouwen op God; Hij gebruikt vaak mensen om te helpen.

Hoe ga je als christen om met angst?

1. 1

   Benoem wat je bang maakt

   Schrijf op wat jouw angst precies is. Wat je kunt benoemen, kun je ook bij God brengen.

2. 2

   Bid met woorden uit de Bijbel

   Psalm 23, 27, 46 en 91 zijn geschreven voor bange momenten. Lees er één langzaam en hardop, en maak de 'ik' van de dichter je eigen 'ik'.

3. 3

   Zorg ook voor je lichaam

   Slaap, eten, beweging en rust zijn geen luxe. Bij Elia kwam het gesprek met God pas na de rust.

4. 4

   Zoek mensen op

   Jezus vroeg in Gethsemane zijn vrienden om bij Hem te waken. Vertel iemand die je vertrouwt waar je mee worstelt.

Veelgestelde vragen over angst