Wat zegt de Bijbel over verdriet en rouw?

Rouwen in het Oude Testament

• Job 1:20-2:13

  Job verliest zijn kinderen en zijn bezit, scheurt zijn mantel en zegt: 'De HEERE heeft gegeven, en de HEERE heeft genomen' (1:21). Zijn vrienden doen het eerst goed: zeven dagen zitten ze zwijgend naast hem (2:13). Het gaat pas mis als ze zijn lijden gaan verklaren.

• Psalm 34:19

  “De HEERE is nabij de gebrokenen van harte, en Hij behoudt de verslagenen van geest.”

  God houdt geen afstand van verdriet: wie gebroken is, is Hem juist nabij. (In Engelse vertalingen is dit vers 18, omdat het opschrift van de psalm daar niet als vers meetelt.)

• Psalm 88

  Het somberste gebed van de Bijbel eindigt zonder lichtpunt; het laatste woord is 'duisternis'. Dat deze psalm in de Bijbel staat, zegt iets: ook een gebed zonder opgeloste afloop wordt door God gehoord.

• Prediker 3:1-8

  “Alles heeft een bestemden tijd”

  'Een tijd om te wenen, en een tijd om te lachen', staat er in vers 4. Rouw hoort bij het leven onder de zon en mag zijn tijd krijgen.

Jezus en rouw in het Nieuwe Testament

• Johannes 11:17-44

  “Jezus weende.”

  Het kortste vers van de Bijbel staat midden in het verhaal waarin Jezus zegt: 'Ik ben de Opstanding en het Leven' (vers 25). Beide zijn waar. Wie gelooft in de opstanding, mag nog steeds huilen - Jezus deed het ook.

• Mattheüs 5:4

  “Zalig zijn die treuren, want zij zullen vertroost worden.”

  Jezus noemt wie treurt 'zalig', niet omdat verdriet goed is, maar omdat God troost belooft. Rouw is geen teken dat je ver van God bent.

• 1 Thessalonicenzen 4:13-18

  “opdat gij niet bedroefd zijt, gelijk als de anderen, die geen hoop hebben.”

  Paulus verbiedt geen verdriet, maar maakt onderscheid tussen rouwen met en zonder hoop. Zijn troost is concreet: wie in Jezus gestorven is, zal met Hem opstaan, 'en alzo zullen wij altijd met den Heere wezen' (vers 17).

• Openbaring 21:1-5

  “En God zal alle tranen van hun ogen afwissen; en de dood zal niet meer zijn”

  Het slot van de Bijbel belooft geen hemel waar tranen worden vergeten, maar een God die ze persoonlijk afwist. Rouw is tijdelijk, omdat de dood zelf tijdelijk is.

Wat de Bijbel niet zegt over verdriet en rouw

• Een christen hoort niet zo verdrietig te zijn

  Paulus schrijft niet dat christenen niet rouwen, maar dat ze niet rouwen 'gelijk als de anderen'. Jezus huilde, en Paulus vreesde 'droefheid op droefheid' toen zijn vriend Epafroditus bijna stierf (Filippenzen 2:27).

• Alles gebeurt met een reden, dus leg je erbij neer

  De Bijbel leert dat God regeert, maar geeft rouwenden niet de opdracht een verlies goed te praten. Jobs vrienden kregen van God ongelijk met hun verklaringen (Job 42:7). Soms is zwijgen en er zijn het beste antwoord.

• Na een jaar moet het wel over zijn

  Israël kende vaste rouwtijden, maar geen termijn waarna verdriet 'klaar' moest zijn. Rouw verandert van vorm, en het gemis kan een leven lang meegaan.

Hoe ga je om met verdriet en rouw?

1. 1

   Geef je verdriet woorden

   Lees Psalm 13, 42 of 88, of Klaagliederen 3. Gebruik die woorden als je eigen woorden ontbreken.

2. 2

   Wees er voor een ander

   'Weent met de wenenden' (Romeinen 12:15). Wie een rouwende wil helpen: kom langs, noem de naam van wie gestorven is, en weersta de neiging alles te verklaren.

3. 3

   Houd de toekomst voor ogen

   Lees 1 Corinthiërs 15 of Openbaring 21 als het verdriet te groot wordt. Niet om het verdriet weg te redeneren, maar om te weten dat het niet het einde is.

4. 4

   Zoek steun

   Een predikant, een rouwgroep of een huisarts kan helpen als het verdriet je dagelijks leven blijft overnemen.

Veelgestelde vragen over verdriet en rouw