Job 8 - Statenvertaling

¹Toen antwoordde Bildad, de Suhiet, en zeide:

²Hoe lang zult gij deze dingen spreken, en de redenen uws monds een geweldige wind zijn?

³Zou dan God het recht verkeren, en zou de Almachtige de gerechtigheid verkeren?

⁴Indien uw kinderen gezondigd hebben tegen Hem, Hij heeft hen ook in de hand hunner overtreding geworpen.

⁵Maar indien gij naar God vroeg zoekt, en tot den Almachtige om genade bidt;

⁶Zo gij zuiver en recht zijt, gewisselijk zal Hij nu opwaken, om uwentwil, en Hij zal de woning uwer gerechtigheid volmaken.

⁷Uw beginsel zal wel gering zijn; maar uw laatste zal zeer vermeerderd worden.

⁸Want vraag toch naar het vorige geslacht, en bereid u tot de onderzoeking hunner vaderen.

⁹Want wij zijn van gisteren en weten niet; dewijl onze dagen op de aarde een schaduw zijn.

¹⁰Zullen die u niet leren, tot u spreken, en uit hun hart redenen voortbrengen?

¹¹Verheft zich de bieze zonder slijk? Groeit het rietgras zonder water?

¹²Als het nog in zijn groenigheid is, hoewel het niet afgesneden wordt, nochtans verdort het voor alle gras.

¹³Alzo zijn de paden van allen, die God vergeten; en de verwachting des huichelaars zal vergaan.

¹⁴Van denwelke zijn hoop walgen zal; en zijn vertrouwen zal zijn een huis der spinnekop.

¹⁵Hij zal op zijn huis leunen, maar het zal niet bestaan; hij zal zich daaraan vasthouden, maar het zal niet staande blijven.

¹⁶Hij is sappig voor de zon, en zijn scheuten gaan over zijn hof uit.

¹⁷Zijn wortelen worden bij de springader ingevlochten; hij ziet een stenige plaats.

¹⁸Maar als God hem verslindt uit zijn plaats, zo zal zij hem loochenen, zeggende: Ik heb u niet gezien.

¹⁹Zie, dat is vreugde zijns wegs; en uit het stof zullen anderen voortspruiten.

²⁰Zie, God zal den oprechte niet verwerpen; Hij vat ook de boosdoeners niet bij de hand;

²¹Totdat Hij uw mond met gelach vervulle, en uw lippen met gejuich.

²²Uw haters zullen met schaamte bekleed worden; en de tent der goddelozen zal niet meer zijn.